Гарадскі квэст Metravel
Горад Мядзел: бясплатны пешы маршрут «Квэст па Мядзеле: абяцанне пана Кошыца і азярніцы Мёртвага возера» па славутасцях. 8 кропак. Прыкладна 3 ч. Заданні і
Пра імя гэтага гарадка расказваюць так: заблукаў аднойчы ў тутэйшых лясах чалавек, выбіўся з сіл — і натрапіў на велізарную ліпу, а ў яе дупле знайшоў мёд. Падсілкаваўся, выйшаў да возера і ўсклікнуў: няхай будзе благаславёнае месца, якое дае людзям мёд! Так, кажуць, і з’явіўся Мядзел — «месца, якое дае мёд». Летапісы сціплейшыя за легенду: упершыню Мядзел згаданы ў 1324 годзе, і з таго часу гарадок паміж азёрамі Мястра і Баторына паспеў пабываць і ўладаннем магнатаў, і павятовым мястэчкам, і брамай у край, дзе амаль сотня азёр — уключаючы Нарач, самае вялікае возера ўсёй Беларусі.
Але сённяшні маршрут трымаецца не на мёдзе, а на двух абяцаннях.
Першае даў чалавек. У XVIII стагоддзі ва ўладальніка Мядзела, магната Антонія Кошыца, доўга не было спадчынніка. Паводле падання, знаходзячыся ў Рыме, ён даў абяцанне: народзіцца сын — пабудую храм. А месца будучай святыні, кажуць, было паказана яму ў сне. Сын нарадзіўся. І Кошыц слова стрымаў — ды так, што яго абяцанне дагэтуль стаіць над горадам каменем і дрэвам, і ты сёння пройдзеш гэтае абяцанне ад пачатку да канца.
Другое абяцанне, калі верыць легендзе, далі істоты з вады — азярніцы, тутэйшыя сёстры русалак. Яны жылі ў лясным возеры, з дна якога білі гаючыя крыніцы, і лячылі кожнага, хто прыходзіў з чыстым сэрцам. Чым скончылася гэтае абяцанне і чаму тое возера цяпер называюць Мёртвым — даведаешся ў самым канцы, і для гэтага спатрэбіцца машына.
А пешая частка — каля чатырох з паловай кіламетраў праз увесь Мядзел, з паўднёвага ўсходу на паўночны захад: ад белай царквы на пагорку праз плошчу з бронзавым паэтам і набярэжную Мястра да барочнага касцёла і далей, за гарадскую мяжу, да кальварыі — мясцовай дарогі на Галгофу.
Пачынаем ля царквы Святой Жыццепачатнай Тройцы ў паўднёва-ўсходняй частцы горада.
Кропкі маршруту па парадку — што гэта за мясціны і чым яны цікавыя. Заданні і адказы застаюцца ў самім квэсце.
Пачнём з гісторыі пра тое, як у Мядзеле ўмеюць не здавацца. Праваслаўны прыход тут старажытны: яшчэ ў 1559 годзе кароль Жыгімонт Аўгуст выдаў грамату мядзельскаму «попу святой Тройцы».
Ад царквы ідзі на паўночны захад, да цэнтра горада, — хвілін праз дзесяць выйдзеш на плошчу Шаранговіча. Тут стаіць чалавек, які расказаў пра гэтыя азёры ўсёй краіне.
Побач стаіць і знак «Я люблю родную Беларусь» з сэрцам — самае фатаграфаванае месца набярэжнай. Мястра стагоддзямі карміла Мядзел.
Цяпер ідзі па набярэжнай і далей на поўнач, уздоўж возера, — наперадзе на ўзвышэнні пакажацца храм, дзеля якога і задумваўся ўвесь гэты маршрут. Гэта і ёсць стрыманае слова Антонія Кошыца.
Кошыц на касцёле не спыніўся. Паводле падання, месца новай святыні яму зноў было паказана ў сне, і ў 1765 годзе ён заклаў на пагорках за горадам кальварыю — дарогу, якая ўладкаваннем і сэнсам паўтарае шлях Хрыста па вуліцах Іерусаліма на Галгофу.
Побач з брамай Кальварыі можна зрабіць кароткае адгалінаванне да першай стацыі. Яна знаходзіцца па другі бок брамы ад дарогі да Галгофы, таму пасля агляду трэба вярнуцца тым жа шляхам.
Далей ідзі па дарожцы да пагорка, не выпраўляючыся на поўнае лясное кола Кальварыі. Капліцы вялікага крыжовага шляху складзеныя з палявых камянёў і чырвонай цэглы, а зверху накрытыя драўлянымі дахамі; кожная захоўвае свой сюжэт на барэльефе.
Засталася апошняя гісторыя — тая самая, пра другое абяцанне. Для яе патрэбная машына: Мёртвае возера ляжыць прыкладна за сорак кіламетраў ад Мядзела, у лясах за кіламетр ад вёскі Альшэва, сярод знакамітых Блакітных азёр Нарачанскага парку.
Гэты маршрут — частка гарадскіх квэстаў Metravel. Ніжэй — астатнія квэсты гэтага горада і гарады з квэстамі побач.