Miejski quest Metravel
Miasto Grodno: bezpłatna trasa piesza „Quest po Grodnie: cienie królewskiego miasta” wzdłuż zabytków. 10 punktów. Około 2 godz. 10 min. Zadania i legendy
Grodno ma opinię jasnego, królewskiego miasta: zamki nad Niemnem, barokowe świątynie, elegancka Sowiecka. Ale każde stare miasto ma też drugą, cienistą biografię — to, o czym przewodnicy mówią szeptem, a tablice milczą.
Tutaj zmarł król, a o jego śmierci zapisano stosy papieru, nie rozstrzygając, czy przyczyną była choroba, czy trucizna. Tutaj przez trzy stulecia za pełnym murem żyły kobiety, których miasto prawie nie widywało. Tutaj nocą, na sygnał rakiety, wysadzono największą świątynię w okolicy, a sto lat wcześniej inna sama zrobiła krok do rzeki. Tutaj spotykali się ludzie przysięgający dochować tajemnicy, a pisarka opowiedziała, jak zabobon obraca się w nieszczęście.
Twoja trasa ma około dwóch i pół kilometra pieszo, z północnego wschodu historycznego centrum ku Niemnowi, bez wracania. Dziesięć punktów, w tym opcjonalna kawiarnia w połowie drogi. Najlepiej ruszyć bliżej zmierzchu: ostatnie miejsca to wzgórze zamkowe i dawna cerkiew nad rzeką, a zachód słońca jest tam tego wart. Wszystkie zadania wykonuje się na zewnątrz, z ulicy, przy zwykłym miejskim oświetleniu. Przy czynnych świątyniach zachowuj ciszę — ludzie się tam modlą.
Zaczynamy przy niewielkim domu na ulicy Elizy Orzeszkowej, gdzie pisarka spędziła ostatnie lata.
Punkty trasy po kolei — co to za miejsca i dlaczego są ciekawe. Zadania i odpowiedzi zostają w samym queście.
Przed tobą niewysoki, jasny dom z gankiem wspartym na kolumnach i okienkami na poddaszu — muzeum literackie polskiej pisarki Elizy Orzeszkowej. Dzisiejszy budynek jest wierną kopią tego, w którym mieszkała, a wewnątrz zgromadzono jej rękopisy, książki, meble, a nawet własnoręcznie układane zielniki.
Przejdź kilka minut ku zaułkowi Telegraficznemu — za drzewami stoi jednopiętrowy dom pod wysokim dwuspadowym dachem, z szerokim ryzalitem pośrodku. Mieszkańcy do dziś nazywają go Domem Masonów.
Dalej droga prowadzi ku centrum, do ulicy Karola Marksa — ponad pełnym kamiennym ogrodzeniem wyrasta dwuwieżowa barokowa fasada kościoła, a obok ciągnie się długi budynek klasztoru. Mur nie stoi tu dla ozdoby: przez stulecia oddzielał od miasta kobiety, które raz weszły za niego na zawsze.
Idź ulicą Karola Marksa na zachód, ku placowi Sowieckiemu — na rogu stoi dwupiętrowy murowany dom pod czterospadowym dachem. W mieście nazywa się go Batorówką, domem króla Stefana Batorego, choć zbudowano go już w XVII wieku i w różnych latach należał do magnatów, między innymi Sapiehów.
Kilka kroków od Batorówki, przy tej samej ulicy Karola Marksa, działa „Гарадзенская кавярня” — niewielka miejska kawiarnia z dobrą opinią wśród grodnian: w Google Maps ma 4,6 przy kilkuset recenzjach. To połowa trasy, a dalej będą plac, wzgórze zamkowe i zejście ku Niemnowi, więc ogrzanie się tutaj to rozsądny pomysł, zwłaszcza jesiennym wieczorem.
Godziny otwarcia: zwykle codziennie od 10:00 do 23:00, w piątek i sobotę do 23:30
Przejdź przez plac Sowiecki do skweru na jego zachodnim skraju — pośrodku brukowanego koła stoją dwa kamienne bloki, podobne do połówek rozerwanego łuku. To znak pamiątkowy w miejscu największej świątyni Grodna, znanej jako Fara Witoldowa.
Z placu wyjdź na ulicę Zamkową i idź ku zamkom — przy skręcie w ulicę Dawida Grodzieńskiego za ogrodzeniem pojawi się barokowa cerkiew z budynkiem klasztoru. To cerkiew Narodzenia Bogurodzicy, jedna z najstarszych żeńskich wspólnot zakonnych Grodna, o chyba najbardziej osobliwych losach w całym centrum.
Przejdź jeszcze sto metrów Zamkową — przy podejściu na wzgórze zamkowe stoi kamienny jeździec na granitowym cokole, a pod kopytami jego konia wykuto małe miasto z wieżami. To Dawid Grodzieński, starosta grodzieński i dowódca z początku XIV wieku, którego pomnik ustawiono w 2018 roku.
Dalej droga prowadzi na Górę Zamkową do Starego Zamku — za murami wznosi się pałac z wysoką wieżą krytą dachówką, przebudowany na nowo w ostatnich latach. Murowany zamek zaczął tu budować Witold pod koniec XIV wieku, a Stefan Batory w latach 1580.
Ulicą Kołoską zejdź ku urwisku nad Niemnem — na samej krawędzi stoi niewysoka świątynia z cienkiej starej cegły, z gładkimi głazami wmurowanymi w ściany. To cerkiew Świętych Borysa i Gleba, zwana Kołoską, z XII wieku — najstarszy zachowany budynek Grodna i jedna z najstarszych świątyń Rusi sprzed najazdu mongolskiego.
Ta trasa jest częścią miejskich questów Metravel. Poniżej — pozostałe questy w tym mieście i miasta z questami w pobliżu.
Artykuły podróżników o tym mieście pomogą uzupełnić spacer.