Miejski quest MeTravel
Quest po Gorzowie: zimowa mozaika nad Wartą
Гожув-Велькопольский: bezpłatna gra miejska „Quest po Gorzowie: zimowa…” — trasa piesza po zabytkach. Przejdź samodzielnie w dowolny dzień, bez zapisów.

Do 1945 roku to miasto nad Wartą nazywało się Landsberg i obchodziło Boże Narodzenie po protestancku: z choinką w salonie, luterańskim chorałem w katedrze i cichym rodzinnym wieczorem. Wiosną 1945 roku przyszli tu zupełnie inni ludzie. Jako pierwsi 27 marca przyjechało 42 osadników z wielkopolskiego Wągrowca, za nimi — rodziny z Wileńszczyzny i spod Lwowa, z Polski centralnej i z gór, cygańskie tabory, a później przesiedleńcy ze wschodu i z południa. Każda rodzina przywiozła swoją Wigilię: jedni opłatek i Gwiazdora, drudzy kutię, jeszcze inni kolędę, której nikt tu wcześniej nie słyszał.
Tak Gorzów ułożył swoją zimę — jak mozaikę z odłamków przywiezionych w węzełkach i walizkach. Ta trasa prowadzi przez 10 punktów centrum, od parku nad rzeczką Kłodawką do willi przy ulicy Warszawskiej: około 2 kilometrów niespiesznym krokiem, 1,5–2 godziny razem z opowieściami. Po drodze — poetka, która wróżyła przechodniom, dwaj malarze z dwóch epok, żużlowiec-legenda, katedra, która w grudniu stała się kościołem katedralnym, spiżowy dziwak na bulwarze, „Kościół Zgody” i teatr otwarty w styczniu. W połowie drogi można wstąpić do cukierni, żeby się ogrzać.
Najlepiej od grudnia do połowy stycznia, kiedy palą się światła, na Starym Rynku stoi miejska choinka i działa lodowisko; zadania działają przez cały rok. Odpowiedzi szuka się oczami na miejscu: patrz na brąz, kamień i napisy, a nie w wyszukiwarkę.
- Miasto: Гожув-Велькопольский
- Trasa: 10 punktów
- Czas: około 1 godz. 50 min
- Start: Gorzów Wielkopolski, centrum miasta
- Format: samodzielnie, w dowolny dzień, bez zapisów
Co jest na trasie
Punkty trasy po kolei — co to za miejsca i dlaczego są ciekawe. Zadania i odpowiedzi zostają w samym queście.
Poetka, która wróżyła w parku — Park Wiosny Ludów (Park Róż) za Biblioteką Wojewódzką, ul. Sikorskiego 107
Przed tobą spiżowa kobieta w długiej spódnicy i z paciorkami na szyi: siedzi na pniaku pośrodku małego brukowanego placyku otoczonego kutymi łukami na róże. To Bronisława Wajs, którą cały świat zna jako Papuszę — pierwsza cygańska poetka Polski, pisząca w języku polskich Romów.
Dwaj malarze na jednym rogu — Skwer na rogu ulic Łokietka i Chrobrego
W małym skwerze stoją od razu dwaj spiżowi malarze. Ten w kaszkiecie przy sztaludze to Ernst Henseler, a nieco dalej, na głazie, z albumem na kolanach, siedzi w kapeluszu Jan Korcz.
Pierwsze pokolenie nowych gorzowian — Róg ulic Chrobrego i Strzeleckiej
Na bruku przy skrzyżowaniu siedzi na wyścigowym motocyklu spiżowy chłopak w skórzanej kurtce i wysokich butach. To Edward Jancarz, legenda gorzowskiego żużla, a jego pomnik uważa się za pierwszy na świecie pomnik żużlowca.
Katedra, która w grudniu stała się kościołem katedralnym — Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, spiżowa postać przy wschodnim krańcu, od strony Starego Rynku
Przed tobą gotycka ceglana katedra, najstarszy budynek Gorzowa, a przy jej wschodniej ścianie, od strony rynku, stoi spiżowy ksiądz w szerokim płaszczu. To ks.
Postój: cukiernia przy Starym Rynku (jeśli chcesz) — Cukiernia „Sowa”, ul. Sikorskiego 8
Przed tobą cukiernia „Sowa” (czyli sowa), w domu przy ulicy Sikorskiego, o kilka kroków od katedry i Starego Rynku. To gorzowska kawiarnia polskiej marki cukierniczej, której historia zaczyna się w 1946 roku; ten adres ma w Google ponad 200 opinii ze średnią oceną 4,6.
Godziny otwarcia: poniedziałek–sobota od 9:00, niedziela 10:00–18:00 (godzinę zamknięcia w dni powszednie sprawdź na stronie lub w Google)
Janusz, któremu nigdy nie jest zimno — Bulwar Wschodni nad Wartą, postać na granitowym postumencie
Na granitowym postumencie tuż nad Wartą siedzi na składanym krześle mężczyzna w kąpielówkach, klapkach i rybackiej czapce i czyta magazyn. Jest tak podobny do żywego człowieka, że nieraz biorą go za prawdziwego wypoczywającego: to rzeźba „Rzecznik prasowy”, którą mieszkańcy nazywają po prostu Januszem.
Kamienna tarcza z mostu — Ul. Sikorskiego, skwer naprzeciw budynku urzędu miasta
Pośrodku klombu stoi wielka kamienna tarcza z wykutym herbem, a na tabliczce pod nią — lata 1926–1945. To herb miasta, który przez prawie 20 lat zdobił most przez Wartę, a tutaj, naprzeciw urzędu, przeniósł się 6 października 1994 roku.
Biały Kościółek i kaznodzieja z Berlina — Kościół św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki („Biały Kościółek”), plac Staromiejski 1
Przed tobą biała świątynia z wysoką wieżą pod ostrą iglicą — mieszkańcy mówią na nią po prostu „Biały Kościółek”. Powstała pod innym imieniem: w latach 1696–1704 zbudowano ją jako Konkordienkirche, „Kościół Zgody”, jedną dla dwóch wspólnot protestanckich — luteranów i ewangelików reformowanych.
Teatr otwarty w styczniu — Teatr im. Juliusza Osterwy, ul. Teatralna 9
Przed tobą teatr z kolumnami przy wejściu i ciężkimi rzeźbionymi drzwiami; budynek wzniesiono jeszcze dla landsberskiej publiczności w 1873 roku. Dziś to Teatr im.
Willa, w której zbierają przeszłość — Willa Schrödera (Muzeum Lubuskie im. Jana Dekerta), ul. Warszawska 35, przy bramie
Przed tobą kute ogrodzenie i kamienna brama, a za nimi na zboczu — willa z wieżyczką pod ciemnym dachem mansardowym. Zbudowano ją w latach 1903–1904 według projektu berlińskiego biura Reimarus & Hetzel dla radcy komercyjnego Gustava Schrödera, człowieka ze starej landsberskiej elity.
Godziny otwarcia: willa: środa–niedziela 10:00–18:00; ogród: wtorek 10:00–16:00, środa–niedziela 10:00–18:00; ostatnie wejście godzinę przed zamknięciem · Bilet: willa 18 zł, ulgowy 12 zł; w środy wstęp bezpłatny; ogród bezpłatnie
Dokąd dalej
Ta trasa jest częścią miejskich questów MeTravel. Poniżej — pozostałe questy w tym mieście i miasta z questami w pobliżu.
Questy w sąsiednich miastach
- Зелёна-Гура
— 2 questy, 89 km
- Щецин
— 2 questy, 90 km
- Познань
— 3 questy, 120 km
- Берлин
— 1 quest, 127 km