Miejski quest MeTravel
Żelazny Wilk i osiem głosów Wilna
Wilno: bezpłatna gra miejska „Żelazny Wilk i osiem głosów Wilna” — trasa piesza po zabytkach. Przejdź samodzielnie w dowolny dzień, bez zapisów. 9 punktów.

Dawno, dawno temu wielki książę Giedymin polował w lasach nad rzeką Wilenką i zanocował pod wysoką górą. We śnie zobaczył na górze żelaznego wilka, a w jego wnętrzu wyło tak, jakby ukryło się tam sto wilków naraz. Rano mędrzec Lizdejko wyjaśnił sen: „Tu stanie stolica, a wycie to sława o niej, która rozniesie się po całym świecie”. Tak, według legendy, powstało Wilno — miasto ze snu.
Ale dziś stało się coś dziwnego: żelazny wilk otworzył pysk… i nie wydał żadnego dźwięku. Jego wycie rozsypało się na osiem głosów, które ukryły się w mieście. Mędrzec zostawił zagadkę: „Zbierz głosy — a zrozumiesz, jak wycie wilka obiega cały świat”.
Jesteś Słuchaczem, pomocnikiem żelaznego wilka. Szukać, czytać i liczyć będziesz sam, a dorosły idzie obok i pomaga na drogach: ulice przechodzimy tylko razem i tylko po przejściu dla pieszych.
Pierwszy głos dzwoni całkiem blisko — w wysokiej białej wieży na skraju placu.
- Miasto: Wilno
- Trasa: 9 punktów
- Czas: około 1 godz. 30 min
- Start: Plac Katedralny, przy białej dzwonnicy
- Format: samodzielnie, w dowolny dzień, bez zapisów
Co jest na trasie
Punkty trasy po kolei — co to za miejsca i dlaczego są ciekawe. Zadania i odpowiedzi zostają w samym queście.
Głos czasu — Dzwonnica Katedry, od strony placu
Biała dzwonnica stoi osobno od katedry, a jej gruba okrągła dolna część była kiedyś basztą muru obronnego Zamku Dolnego. Kondygnacje nad nią dobudowano później, a na samej górze mieszka zegar ze złotymi cyframi.
Głos listu — Pomnik Giedymina i duży głaz na trawniku obok niego
Pośrodku placu stoi brązowy książę Giedymin, a za jego plecami — koń, jakby książę dopiero zsiadł, żeby przywitać się z miastem. Na rogu wysokiego cokołu, pod stopami księcia, przycupnął wilk — ten sam żelazny wilk ze snu, tylko wykuty w kamieniu.
Głos polowania — Rzeźba „Litewskie ogary” u stóp Góry Zamkowej, obok Ogrodu Bernardyńskiego (przy alei Trispalvės)
U stóp Góry Zamkowej, obok Ogrodu Bernardyńskiego, na kamiennej płycie stoją brązowe ogary: uszy zwisają, nosy wyciągnięte do przodu, jakby psy za chwilę miały wziąć trop. To litewskie ogary — jedyna rasa psów wyhodowana przez litewskich myśliwych.
Ogród Bernardyński (opcjonalnie) — Ogród Bernardyński, południowa część przy klasztorze bernardynów, po drodze do kościoła świętej Anny
Ogród Bernardyński to duży zielony park między Górą Zamkową, rzeczką Wilenką a starym klasztorem bernardynów. Wstęp wolny, ogród jest otwarty codziennie od siódmej rano do dziesiątej wieczorem.
Godziny otwarcia: codziennie 7:00–22:00 · Bilet: wstęp wolny
Głos kamiennej koronki — Kościół świętej Anny (Šv. Onos bažnyčia), Maironio g. 8, główna fasada
Kościół świętej Anny wygląda jak zamek z bajki: cała fasada jakby spleciona z ciemnoczerwonej koronki, a ostre wieżyczki ciągną się w górę jak zastygłe języki płomienia. Cała ta koronka jest ułożona z kształtowych cegieł trzydziestu trzech różnych form — mistrzowie formowali je ręcznie specjalnie dla tej fasady.
Głos słów — Ulica Literatų (Literatų g.), ściana z tabliczkami
Literatų to krótka piesza uliczka, a jej ściana przemawia setkami głosów: wiszą na niej maleńkie tabliczki z metalu, drewna, szkła i ceramiki. Każdą tabliczkę artysta ofiarował pisarzowi, który mieszkał w Wilnie, pisał o nim albo tu przyjeżdżał — jest ich tu około dwustu.
Głos granicy — Most Užupio nad Wilenką (Užupio tiltas), znak graniczny „Užupio Res Publika” na końcu mostu
Na końcu krótkiego mostu nad rzeczką Wilenką stoi znak graniczny „Užupio Res Publika” — wjazd do Užupisu, dzielnicy artystów, która żartem ogłosiła się osobną republiką. Pod napisem na znaku narysowano obrazki, a na tabliczce niżej — nazwę republiki jeszcze w kilku językach.
Głos wolności — Ulica Paupio (Paupio g.), ściana z tabliczkami Konstytucji Užupisu
Wzdłuż ulicy Paupio ciągnie się długa ściana obwieszona lustrzanymi tabliczkami: napisano na nich żartobliwą konstytucję Užupisu w wielu językach świata. W tabliczkach, jak w lustrze, odbijają się ulica, drzewa i sami czytelnicy.
Głos odwagi — Ulica Polocko (Polocko g.) 2, kot na ogrodzeniu
Na ogrodzeniu domu numer 2 przy ulicy Polocko siedzi gruby brązowy kot i dostojnie spogląda na przechodniów. Mówią, że to jedyny kot w Wilnie z kolczykiem: w jednym uchu błyszczy mu kółeczko, bo wymyśliła go jubilerka Wiktoria Orkinė, a wykonał artysta Jonas Geltis.
Dokąd dalej
Ta trasa jest częścią miejskich questów MeTravel. Poniżej — pozostałe questy w tym mieście i miasta z questami w pobliżu.
Questy w sąsiednich miastach
Podróże: Wilno
Artykuły podróżników o tym mieście pomogą uzupełnić spacer.