Miejski quest Metravel
Miasto Kutaisi: bezpłatna trasa piesza „Quest po Kutaisi: złoty wiek Gruzji” wzdłuż zabytków. 8 punktów. Około 2 godz. 30 min. Zadania i legendy - prosto ze
Kutaisi pamięta złote epoki dawnej Kolchidy i zjednoczonej Gruzji. Ich ślady do dziś kształtują charakter miasta.
Najpierw — Kolchida. Trzy tysiące lat temu Grecy nazywali tę krainę krajem złota: właśnie tu, do króla Ajetesa, płynął na «Argo» Jazon po złote runo, a bez tutejszej królewny Medei nic by mu się nie udało. Starożytni autorzy nazywali stolicę Kolchidy Aja — i gruzińska tradycja umieszcza ją właśnie tutaj, nad brzegami Rioni. Legenda miała całkiem przyziemne podstawy: poszukiwacze złota w pobliskich górach przez stulecia rozkładali w złotonośnych strumieniach baranie skóry — i wyciągali je z wody złote.
Potem — Bagratydzi. Tysiąc lat temu król Bagrat III po raz pierwszy zjednoczył gruzińskie ziemie w jedno królestwo, a stolicą zjednoczonej Gruzji został nie Tbilisi, lecz Kutaisi: przez ponad sto lat, do 1122 roku, krajem rządzono stąd. Z tamtej epoki nad miastem pozostał główny świadek — katedra Bagrati na wzgórzu Ukimerioni, widoczna niemal z każdego punktu trasy. To do niej dojdziesz — ale nie od razu.
Dziś przejdziesz oba złote wieki na wylot: od artystek w ogrodzie miejskim, przez plac teatralny i główny bazar Imeretii — do rzeki, mostu ze starego gruzińskiego filmu, dzielnicy żydowskiej i w górę, do katedry dojrzewającej od tysiąca lat.
Co robić: 1) Czytaj historię i zadanie w każdym punkcie. 2) Znajdź miejsce na mapie i podejdź do niego. 3) Rozejrzyj się dookoła i odpowiedz na pytanie.
Trasa jest piesza, ma około trzech i pół kilometra; prawie cała jest równa, dopiero na końcu czeka podejście do katedry Bagrati — spokojne i z widokami. Zaczynamy w samym centrum, w ogrodzie miejskim obok placu Dawida Agmashenebeli. Do zadania na bazarze wybierz godziny dzienne, gdy trwa handel. Ruszamy!
Punkty trasy po kolei — co to za miejsca i dlaczego są ciekawe. Zadania i odpowiedzi zostają w samym queście.
Złoty wiek miasta żyje nie tylko w królewskich skarbach: można go usłyszeć w pieśni. W Ogrodzie Centralnym, obok głównego placu, stoi pomnik sióstr Ishkhneli, których występy stały się częścią muzycznej pamięci Kutaisi.
Obok teatru miejska scena trwa dalej na zwykłej ławce. Siedzą tu aktor Ippolit Khvichia i chłopiec zafascynowany tym, co dorosły pokazuje mu w uniesionej dłoni.
Od teatru idź na zachód, w stronę rzeki — za kilka minut zanurzysz się w najgłośniejsze miejsce w mieście. Zielony Bazar, czyli targ centralny, zajmuje cały kwartał i jest głównym targowiskiem Imeretii od tak dawna, jak miasto sięga pamięcią.
Od bazaru zejdź do rzeki i idź na południe wzdłuż brzegu — do białego ażurowego mostu. Rioni nie jest tu wcale rzeką kurortową: zielona, wartka, huczy po kamieniach przez całe miasto — to ta sama rzeka Kolchidy, którą, jeśli wierzyć legendzie, argonauci płynęli w głąb krainy złotego runa.
Punkt dla chętnych — i najbardziej «złoty» z możliwych. Dwa kroki od Białego Mostu, przy ulicy Puszkina 18, stoi Państwowe Muzeum Historyczne w Kutaisi — działa od 1921 roku, a w jego zbiorach jest ponad dwieście tysięcy przedmiotów: starożytności Zachodniej Gruzji, od kolchidzkich brązów po średniowieczne ikony bite w metalu i broń.
Stara ulica prowadzi do człowieka, który pomógł gruzińskiemu światu literackiemu przemówić w innym języku. Przy synagodze, na ławce, siedzi Boris Gaponov pogrążony w myślach.
Teraz — w górę. Od dzielnicy żydowskiej droga przez Rioni prowadzi do uliczek wiodących na wzgórze Ukimerioni; podejście zajmie około piętnastu minut, a z każdym zakrętem katedra będzie coraz bliżej i większa.
Nie odchodź od katedry od razu — obejdź ją aż do skraju wzgórza, tam gdzie urywa się stok i otwiera się widok na miasto.
Ta trasa jest częścią miejskich questów Metravel. Poniżej — pozostałe questy w tym mieście i miasta z questami w pobliżu.