Miejski quest Metravel
Witebsk jak galeria: spis dziewięciu ścian
Witebsk: bezpłatna gra miejska „Witebsk jak galeria: spis dziewięciu ścian” — trasa piesza po zabytkach. Przejdź samodzielnie w dowolny dzień, bez zapisów.

Galeria, do której zaraz wejdziesz, nie zamyka się na noc i nie sprzedaje biletów. Jej sale to szczyty szop, budki transformatorowe i ściany podwórek Zadźwinia i starego centrum Witebska, a obrazy maluje się puszką i wałkiem. Taka galeria ma jedną bolączkę: kolekcja znika. Jedne prace zamalowują, inne łuszczą się od deszczów i mrozów, jeszcze inne znikają razem z rozebranymi szopami.
Dziś jesteś kuratorem, któremu zlecono sporządzenie spisu: dziewięć ścian, które dotrwały do naszych dni. Dla każdej potrzebna jest cecha szczególna — detal, który można zapisać tylko stojąc przed pracą. Nie ma cechy — nie ma ściany w spisie. A na pierwszej stronie spisu poprzedni kurator zostawił pytanie bez odpowiedzi: dlaczego ta galeria żyje na szopach i budkach, a nie w muzeum? Zapewniał, że odpowiedź ułoży się sama z tych cech — jeśli zbierzesz je wszystkie.
Trasa przecina Dźwinę Zachodnią: najpierw podwórka Zadźwinia, potem centrum między ulicami Suworowa, Lenina i Komunistyczną. Dorosły obok nie zaszkodzi, ale decydujesz ty. Podwórka są mieszkalne: zachowuj się jak gość, nie wchodź za ogrodzenia, oglądaj ściany ze ścieżek.
- Miasto: Witebsk
- Trasa: 10 punktów
- Czas: około 1 godz. 45 min
- Start: Ulica Rewolucyjna, przy Wielkiej Synagodze Lubawickiej (Zadźwinie)
- Format: samodzielnie, w dowolny dzień, bez zapisów
Co jest na trasie
Punkty trasy po kolei — co to za miejsca i dlaczego są ciekawe. Zadania i odpowiedzi zostają w samym queście.
Ściana 1. Ulica, której nie ma — Ulica Rewolucyjna, przy Wielkiej Synagodze Lubawickiej — mural na ceglanej ścianie przy parkingu
Pierwsza ściana to jeden ogromny kadr: na dziesiątkach metrów cegły rozłożyła się czarno-biała ulica starego Witebska z drewnianymi domami, ozdobnymi obramowaniami okien, słupkami wzdłuż jezdni i nielicznymi przechodniami. Szary obraz jakby wstawiono w prawdziwą ścianę: dookoła została rudawa cegła, a nad namalowanymi dachami połyskują szybami prawdziwe okna.
Ściana 2. Cover w otworze okiennym — Ulica Październikowa 12 — narożnik domu, obraz w otworze okiennym
Druga praca kryje się w starym czerwonoceglanym domu: obraz wstawiono wprost w otwór okienny i wydaje się, że okno wychodzi na inny kraj. Czterech w garniturach idzie gęsiego przez ulicę, za nimi — zielone korony drzew i jasne niebo.
Ściana 3. Strażnik snów — Ulica Kirowa 5 — podwórko za domem, szczyt parterowego budynku gospodarczego
Trzecia ściana należy do olbrzyma: na białym szczycie budynku gospodarczego usadowił się siwy wołat w haftowanym stroju, a za jego głową — ciemne niebo z rudym księżycem i gwiazdami. Olbrzym ściska miecz z zieloną rękojeścią i tuli do siebie maleńkiego człowieczka, jakby osłaniał go przed nocą.
Ściana 4. Zamiana wartości — Przejazd Październikowy 3 — podwórko przy gimnazjum nr 2, szczyt szopy naprzeciw gimnazjum
Czwarta ściana jest czarna, a po niej białymi liniami kroczy dwóch robotników — jeden w kaszkiecie, drugi w kapeluszu. Na ramionach niosą długi drąg, a pod drągiem zwisają łańcuchy.
Ściana 5. Pudełko życia — Ulica Komsomolska 21 — podwórko, szczyt parterowej szopy z dwuspadowym dachem
Piąta ściana to niebieska szopa, na której w otwartym kartonowym pudle śpi zwinięty w kłębek chłopiec. Dół pudła namalowano jak blokowisko z rzędami okien, a na klapie stoi czerwona pieczęć «ГОСТ».
Postój w «Кукуха» (opcjonalnie) — Kawiarnia «Кукуха», ulica Kryłowa 3 (róg ulicy Suworowa)
Po moście i podejściu do centrum można odpocząć w kawiarni «Кукуха» na ulicy Kryłowa, dwa kroki od Suworowa. Są tu śniadania, kanapki, makarony i desery, a za oknami — ulica dla pieszych, a jej podwórka ciągną tę samą galerię: łuki sąsiednich domów też są pomalowane.
Godziny otwarcia: codziennie 9:00–22:30 (według danych z map, lepiej sprawdzić)
Ściana 6. Portret z podpisem — Ulica Suworowa 36 — budka transformatorowa na podwórku
Szósta ściana to budka transformatorowa na podwórku przy Suworowa, z której zamyślony patrzy czarno-biały Marc Chagall, lekko przechyliwszy głowę. Po lewej od twarzy czerwonymi literami wypisano jego podpis łacinką, a tło za plecami artysty zostało szare, jak na starej odbitce.
Ściana 7. Nieprawdziwy car — Podwórko między ulicą Suworowa 19 a ulicą Lenina 52 — dwupiętrowy budynek gospodarczy z portretem cara w namalowanej ramie
Siódma ściana to budynek gospodarczy, na którym w namalowanej złotej ramie pozuje car: futrzana czapka z krzyżem, berło, biała chustka zawiązana pod brodą i bardzo niezadowolone spojrzenie. Twarz cara należy do aktora Jurija Jakowlewa w roli Iwana Groźnego z komedii Leonida Gajdaja „Iwan Wasiljewicz zmienia zawód” z 1973 roku.
Ściana 8. Babcia online — Ulica Lenina 54 — podwórko, ściana szczytowa domu
Ósma ściana to jasny szczyt na podwórku, gdzie na taborecie siedzi babcia w długiej pstrokatej spódnicy i nie odrywa oczu od tabletu. Nad podwórkiem rozpięto sznur do bielizny, na którym na klamerkach wiszą koszule i prześcieradła.
Ściana 9. Starzec nad miastem — Ulica Komunistyczna 2, róg z Sowiecką — szczyt trzypiętrowego domu mieszkalnego
Ostatnia ściana jest największa na trasie: na szczycie trzypiętrowego domu w owalu nocnego nieba unosi się brodaty starzec w koszuli z haftowanym ornamentem. Jedną ręką wypuszcza w kosmos maleńkiego człowieczka z sercem na piersi, drugą trzyma przy brzuchu mały domek z ptakiem wśród jesiennych liści, a pod kalenicą dachu uśmiecha się księżyc.
Dokąd dalej
Ta trasa jest częścią miejskich questów Metravel. Poniżej — pozostałe questy w tym mieście i miasta z questami w pobliżu.
Questy w sąsiednich miastach
- Орша
— 1 quest, 78 km
- Полоцк
— 2 questy, 96 km
- д.Вашково (Ушачского района)
— 1 quest, 101 km
- Лепель
— 1 quest, 102 km
Podróże: Witebsk
Artykuły podróżników o tym mieście pomogą uzupełnić spacer.